Home > Kamp > Kamp 2002 - Herselt

Herselt, donderdag 11 juli tem zondag 21 juli 2002 - Cowboys en indianen!

In het midden van de wei staat een kleurige totempaal, gemaakt door alle groepen. Het kamplied is 'The good, the bad and the ugly' van Ennio Moriccone. De eetzaal is veranderd in een heuse 'saloon'. Wie toch nog het woord 'eetzaal' in de mond neemt, moet de afwas van de leiding doen. Cowboy Pol Pistol (gespeeld door Hans Jacobs) en indiaan Ron Bizon (alias Patrick Remans) leven al jaren in onmin met elkaar. Zullen zij op het einde van het kamp samen de vredespijp roken? Dat is de vraag, die ons nog enkele dagen zal bezighouden...

Het verslag

De eerste dag op kamp was al dadelijk een schot in de roos. Het weer was perfect. En wat komt daarvan? Waterspelletjes natuurlijk. En bij KSJ ROY eindigen die kleine onschuldige waterspelletjes altijd in een ware veldslag met bakken water. Iedereen "zeiknat", moe en tevreden. Want na de 8 dagen regen van vorig jaar was dit al direct een perfecte kampdag.

Dag twee. Vrijdag zijn we begonnen met het schilderen van onze totempaal. Iedere groep kreeg een stukje van de 4,5 meter hoge totempaal en mocht er zich op uitleven. Het resultaat was een prachtige paal die mag gezien worden. Midden op onze weide achter de kampplaats. Ideaal om met heel de groep 's avonds even rond te zitten en een liedje te zingen. Ook het kippenkot kreeg een laagje verf. (ja we hebben kippen uit roy meegebracht om de keukensresten op te eten.) Het weekend dan. Normale kampactiviteiten en bezoekdag. De sloebers die zich bij de bende voegde zondagavond. Blijkbaar had het geregend in ROY, maar de weergoden waren ons gunstig gezind en wij bleven zo lekker gespaard van de nattigheid. Maandag de 24 en 12 uren tocht van de oudste groepen. 80 km werd er gewandeld door de jong hernieuwers. Dinsdag werd een fantastische dag. 26 graden, bijna alle groepen naar Averbode om er zich een dagje uit te leven op de speeltuin en in de zwemvijvers. De rakkers, de klein mannen van het 3de en 4de leerjaar, deden de afstand Herselt-Averbode te voet in 3 uur. 11 Km hadden ze afgelegd zonder een kick te geven. Proficiat mannen!

De dinsdag avond een nooit gezien evenement bij KSJ ROY. Omdat Jeanne en Lei nu al voor de 20ste keer op rij mee op kamp gaan als kookouders, hadden wij van ksj besloten om hen te trakteren op een ballonvaart. Een reporter van het Belang Van Limburg werd uitgenodigd en maakte een verslag. Rond 20u30 steeg de ballon met onze kookouders dan op om een uurtje te varen van Herselt tot voorbij Leuven. De landing was redelijk hard volgens Jeanne, maar ze kwam er zonder kleerscheuren vanaf en stond de volgende morgen weer voor ons te koken! PROFICIAT & BEDANKT JEANNE EN LEI!!! Dit artikel werd ook gepubliceerd in het Belang van Limburg. Meer info bij Persberichten. Nog op dinsdag werd de jaarlijkse spooktocht gehouden. Een griezelig en waar gebeurde dorpsverhaal over Mams de heks werd verteld op de weide tussen de bossen van Herselt en maakte onze groep warm voor de tocht door de bos. De oudleiding, die de spooktocht voorbereidde, had het een en ander voor ons in petto...

Een ander hoogtepunt van ons kamp was de Dag van Jan en Alleman. Na 3 jaar afwezigheid werd hij dit jaar met succes opnieuw ingevoerd. Een dag waarop we met iedereen, van sloeber tot leiding samen spellen speelden. De hele bende werd in 4 kampen verdeeld bonden de strijd aan met elkaar. Onder andere een zo hoog mogelijke levende piramide bouwen, touwtrekken, een toneelstukje opvoeren, waterestafette's, schoenenspel stonden op het programma. Een gelegenheid voor de kleintjes om met de grote mannen mee te spelen. En schitteren dat die oogjes deden! Weer een fantastische dag die we volgend jaar zeker in ere houden. Een kampvuur mag natuurlijk niet ontbreken om een geslaagd kamp mooi af te sluiten. Gezellig zingen rond een vuurtje. Een vlammetje van een meter of 6. Zaterdag, de laatste dag, werd er nog stevig afscheid genomen, hier en daar zelfs met een traantje... Dit zijn de jaren uit je jonge jeugd, die je nooit vergeten zal...

Jeanne en Lei

In 2002 gingen ze voor de 20ste keer op rij als kookouders met ksj roy mee op kamp. Hier volgt een interview met Jeanne en Lei uit onze kampkrant: Twintig jaar tussen potten en pannen - Hoe zijn jullie kookouders geworden? Twintig jaar geleden, op het KSA-kamp in Veerle Laakdal waren er kookouders tekort. Onze zoon Dominique was toen leider. De KSJ vond ons blijkbaar het ideale kookkoppel. Zo is het gegaan. - Wat vonden jullie het leukste kamp? Jeanne: Ik vond het kamp in Kasterlee (1986) echt tof. Het kampthema was toen ook 'indianen'. De spooktocht was toen heel eng. Lei: Ik herinner me het kampthema van Haute Boulain (1987) nog goed: Asterix en Obelix. - Jullie staan nu al zo lang in de keuken. Nooit een gerecht mislukt? Nee, dat is nog nooit gebeurd. - Koken jullie nog altijd graag? Absoluut, heel graag. De kinderen zijn nog altijd hetzelfde als twintig jaar geleden. - Het gerucht doet de ronde dat Lei snurkt in zijn slaap. Klopt dat? Jeanne: Ja, en als hij snurkt, dan geef ik hem een duwtje. - Hoe lang gaan jullie nog door als kookouders van KSJ Roy? Zolang we nog gezond zijn. We hopen dat dat nog heeeeeeeel lang zal zijn. Bedankt Jeanne en Lei!!

Verder had de leiding voor Jeanne en Lei op kamp in Herselt een ballonvaart georganiseerd als dankjewel voor hun 20 jaar! Hieronder zie je enkele foto's en hun reactie in onze kampkrant:

Ballonvaart als bedankje!

Dinsdagavond omstreeks 22u is een gele luchtballon geland in het dorpje Opveld naast Leuven. "De ballonvaart is een geschenkje van KSJ Roy" lacht Lei Bullen (62). "Want samen met Jeanne ga ik al twintig jaar mee als kookouder op kamp". Niet alleen de kampkrant maar ook de collega's van Het Belang Van Limburg waren dinsdag van de partij. Iets voor negen lag de grote gele ballon levensloos op de uitgestrekte kampweide; de leden van KSJ Roy keken met grote ogen toe. "Dit was echt een verrassing" getuigt Jeanne. "We hadden het niet verwacht." Ook zoon Dominique kroop mee in de korf. "Veel plaats was er niet, en onder de vlammen was het warm." Schrik had Lei niet. "Het opstijgen gaat heel gewoon, je voelt het nauwelijks omdat de ballon zo snel omhoog gaat." Jeanne had iets meer schrik. "Maar ik kon het toch niet maken om niet in de korf te stappen he." Het koppel was een uur onderweg in de lucht. De ballon klom tot 360 meter hoogte. "Het was echt een heel mooie belevenis, echt fantastisch".


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

İ KSJROY.ORG | 1997-2007