Home > Kamp > Kamp 2007 - Amel

Amel, 11-20 juli 2007 - Het dorp

Zozo... kamp 2007 zit er weeral op en het mag gezegd worden: “Ook dit jaar was weer super en onvergetelijk!”. We trokken voor deze editie met z’n allen, zo‘n 140 blije KSJ-gezichten, naar Amel of beter gezegd: “ZWAFFEL”. Dit was namelijk de naam van ons dorp waar we gedurende tien dagen dolle avonturen en fratsen beleefden. De burgemeester, moeder overste, de postbode, de klusjesmannen, de bakkers- en slagersvrouwen, ...allen waren ze van de partij in het dorp waar er elke dag wel iets vreemds gebeurde. Laten we beginnen bij het begin...

Dinsdag 10 juli

6u30 We telden, op dit onmenselijk vroege uur, vijftig dames en heren met het slaapprut nog in de ogen. De Jong-hernieuwers en Hernieuwers hadden namelijk een fietstocht van 130 km voor de boeg en hadden daarom besloten al een dagje eerder te vertrekken. Voor een keertje maakte het onze dames niet uit hoe ze erbij liepen en telden we dan ook opmerkelijk meer koersbroekjes dan gewoonlijk. Nadat onze traditionele laatkomers, de familie Vandeweyer en Muttie Mulders, gearriveerd waren en de fietsencontrole door Dries plaatsvond kon het peloton zich richting de bergen begeven. De eerste kilometers verliepen vlot, zéér vlot. Zélfs de muur van Jalhay en de Baraque Michel werden met het grootste gemak bedwongen door onze lustige pedallers. Voor sommige duurde het iets langer vooraleer ze de top bereikten, maar geen erg ook Tommeke Boonen is niet de beste in de bergen. Ze hadden het daar meteen geweten dat KSJ Roy in ‘t land was. Zou het misschien door de luide muziek geweest zijn op Marco’s auto of door het gezang van Dries door de luidsprekers “Et les wallons, et les wallons, et les wallons sont...” ? Rond 19.30u bereikte iedereen, moe maar voldaan, de kampplaats waar ze opgewacht werden door de leiding van de werkgroep kamp die al een dag eerder daar was om alles in gereedheid te brengen. Ook waren deze zo goed geweest om nog wat eten klaar te maken, want honger dat hadden ze! Er werd gegeten dat het een lieve deugd was! Daarna werd de camion uitgeladen, de bedjes geïnstalleerd en volgde er nog een gezellig samenzijn bij het kampvuur. Een mooie afsluiter voor toch wel een eerste stevige dag.

Woensdag 11juli

Het was zo ver, alles was in gereedheid gebracht voor de komst van de andere leden en de rest van de leiding. Zo was er de hele dag nog hard gewerkt om alles op punt te zetten: de inkleding, de tenten, de speelweide, de slaapzaal , enzovoort. Er werd met spanning gewacht op de bus vanuit ROY zodat kamp 2007 eindelijk van start kon gaan! Rond 15u30 arriveerden iedereen en werden ze hartelijk verwelkomd door Jean-Luc, de burgemeester van Zwaffel. Meteen kregen ze ook een filmpje te zien over ‘het leven zoals het is in ... Zwaffel’. Op die manier wist iedereen waaraan ze zich konden verwachten.

Donderdag 12 juli

De eerste dag werden er door de kleinste groepen spelletjes gespeeld dat het een lieve lust was. Iedereen was weer zeer blij dat ze van de partij waren op dit kamp. Ook onze nieuwe kookouder Lei Vinster (pappie Vrinssen) deed al volop zijn best in de keuken tezamen met Jeanne, Lei, Guy en Chantal. Want 140 maagjes vullen, dat is niet niks. Zoals elk jaar stond ook onze goede vriend Oscar, het hangbuikzwijn, in voor de biologische afvalverwerking. Ook hij had op deze tweede dag zijn plaats in de weide reeds gevonden. Ondertussen op de kampweide... Enkele jong-hernieuwers haalden halsbrekende toeren uit om hun kerk (de term kathedraal was meer van toepassing) te sjorren, terwijl de rest van de groep rustig toekeek en zag dat het goed was. De hernieuwers hielden zich met mysterieuze dingen bezig in de camion. Wat ze daar allemaal uitspookten bleef voor vele een raadsel tot aan het einde van de dag. (Het is op kamp intussen traditie geworden dat de hernieuwers een zwembad bouwen, waar we allemaal gretig gebruik van maken. Dit jaar leek dit zwembad er echter niet van te komen, ofja dat hadden ze ons toch verteld). Al snel bleek dat ze er stiekem wel een aan het bouwen waren. Dus deze keer geen zwembad op de weide, maar wel een indoor zwembad in onze oplegger! Was me dat een frats!

Vrijdag 13 juli

In de vroegte vertrokken onze knapen voor hun 12-uren tocht. Volgens de knapenleiding werd er heel wat afgetaffeld en vooral ook gezaagd J. Iedereen liep de tocht echter knap en ongeveer binnen de tijd af. Ze hadden het zelfs zo goed gedaan dat ze ’s avonds bij hun terugkomst nog eens een tochtje mochten wandelen. Een spokentocht dan wel nog. Vrijdag de dertiende is natuurlijk de ideale datum om een spokentocht te houden! Nadat er een griezelig verhaal verteld werd gebeurde er iets engs.. een vreemde man met een masker kwam namelijk de eetzaal binnengestormd en ontvoerde Ruben Peeters van de jong-hernieuwers. Met z’n allen gingen we opzoek in de donkere en akelige bossen van Zwaffel. Er volgde weer enkele hartbrekende taferelen van leden (en leiding) die niet alleen door het bos durfden te wandelen. Zelfs onze stoerste jongens niet. Een tak breken of eens in de handen klappen volstond al om een paar bange wezels te doen gillen. De Rakkers werden op de terugweg zelfs nog eens goed verschrokken door Lei Vinster en Jeanne die uit een struik kwamen gesprongen. Mwoehaha! Gelukkig kwam iedereen, inclusief Ruben, weer veilig aan op de kampplaats waar er lekkere chocomelk op ons stond te wachten.

Zaterdag 14 juli

...bezoekdag en de dag waarop we onze kleinste sloebers ook op het kamp mochten verwelkomen. Om de schijn hoog te houden, hihi, werd alles een beetje opgeruimd en gepoetst. In afwachting van de komst van de ouders, grootouders, liefjes, vrienden en huisdieren werd er door iedereen nog gretig gespeeld of gezwommen, want het was dan ook super goed weer. Rond 17u Zwaffelse (18u Royse) tijd stormden de eerste ouders de kampplaats op. Bij een lekker stukje vlaai of ‘ne pistolet werd er door de leden al volop verteld over de afgelopen dagen. Zo hier en daar werd er zelfs ook een traantje weggepinkt... Nadat onze bezoekers rond 19u Zwaffelse tijd terug richting Roy vertrokken, speelden we met de hele bende nog een gouwe ouwe: Dikke Bertha!!! Tara Vandeweyer en Mathijs Nouwen bleken de grote overwinnaars van dit spel. De Sloebers voelden zich meteen thuis en leefden zich ook al goed uit. ’s Nachts al onmiddellijk in slaap vallen bleek echter iets moeilijker te zijn, ze hadden elkaar namelijk al zo veel te vertellen.

Zondag 15 juli

De gevreesde dag voor de Hernieuwers: zij vertrokken namelijk op 24-uren tocht. Ofja, dat was toch de bedoeling. Het werd echter een iets langere tocht, namelijk eentje van 28 uren. Toch fijn dat het net de warmste dag van de week was, ideaal voor onze dames om nog een mooi kleurtje op te doen. Na een paar kilometer waren de lustige wandelaars al aan een verfrissing toe en dus sprongen ze maar het eerste meer in dat ze tegenkwamen. In hun ondergoed weliswaar, want zwemgerief dat had niemand in zijn rugzak zitten. De dag erna kwamen ze rond de middag, iets later dan gepland, weer aan op de kampplaats. En of ze moe waren... misschien moeten jullie maar eens vragen of ze zich deze tocht nog lang gaan herinneren, hihi J.

Maandag 16 juli

De Jong-Hernieuwers kregen een dag later dezelfde tocht voorgeschoteld en wisten dus min of meer wat hun te wachten stond. Zij hadden echter meer zin om te wandelen en besloten om er maar ineens een 33-uren tocht van te maken. Zij deden dus nog beter dan de hernieuwers een dag voordien. Lag het aan de foute tochttechnieken? Of toch meer aan de kennis van het kaartlezen van de leden? De Jong-hernieuwerleiding gokt alvast op het tweede... De andere groepen amuseerden zich intussen op de kampplaats waar de temperatuur inmiddels gestegen was tot een dikke 30°C. De jongste groepen leefden zich dan ook goed uit met de traditionele waterspelletjes, plastiek glijden en zwemmen in ons eigen KSJ zwembad. De Knapen trokken richting het meer van Butgenbach voor een verfrissende duik. De Jong-knapen vergistten zich van zwembad en moesten noodgedwongen zwemmen in lekker strakke zwembroekskes en roze bommabadmutsen, hihi J. Was me dat een zicht!

Dinsdag 17 juli

Ook de volgende dagen werd er nog veel plezier gemaakt. Zo waren de Sloebers ondertussen meesters geworden in het zingen van kampliedjes en maakten ze hun leiding in met ‘1 tegen allen’. De jongens en meisjes van de Rakkers zetten hun beste beentje(s) voor in de ‘Olympische Rakkerspelen’ die gewonnen werden door Stijn Vangorp. Nadien volgde voor hen nog een spetterend pyjamafeestje, waar iedereen naar hartelust heeft kunnen jumpen. De leiding stond erbij en keek ernaar, want op het gebied van jumpen kunnen ze nog hééél veel van de leden leren. Er werd ook nog een muziekkwis gespeeld die overtuigend gewonnen werd door de meisjes (wat een ambiance!). Ook de Miss en Mister Rakker-verkiezing bleek een groot succes! Verder daagden de Jong-knapen de Rakkers uit om enkele spelletjes tegen hun te spelen, maar dat hadden ze beter niet gedaan want de Rakkers hebben de Jong-knapen eens goed ingemaakt! Gelukkig hadden ze nog genoeg energie om een mooie schommel te sjorren. Dit jaar probeerden de jong-knapen iets extra’s aan de Zwaffelse speeltuin toe te voegen, een wip-wap, maar deze begaf het na enige tijd wippen. Dat de Knapen vettige portretjes zijn wisten we al langer, ze hebben zich dan ook eens goed kunnen uitleven op hun doop: hoe vettiger, hoe prettiger! Ook hebben ze de straten van Roy opnieuw leren waarderen met hun spel ‘Royopoly’, een spel dat verdacht veel leek op monopoly. Ook namen de knapen de kampkrant voor hun rekening: een handige krant vol weetjes, zoekertjes en boeiende artikels live vanop het kamp te ZWAFFEL. Ondertussen was ook het spel ‘Wie wordt de man van Tine’ van start gegaan. Leidster Tine was namelijk wanhopig op zoek naar een geschikt lief en hoopte haar prins op het witte paard op dit kamp te vinden. Drie begeerde vrijgezellen namen deel: schoenmaker Pierre (Dries), Rik de flik (Gert-Jan) en de yuppie Mario (Witte). Elke vrijgezel kreeg 1 dag de tijd om Tine’s hart te veroveren.

Woensdag 18 juli

een bijzondere dag voor Jeanne en Lei. Zij gingen dit jaar namelijk voor de 25ste keer mee koken op kamp!! Dit jubileum konden we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. Daarom draaiden we voor een keertje de rollen om en werd een heus 4-gangenmenu klaargemaakt door de leiding en de leden voor de kookouders. Een waar verrassingsdiner dat in alle stilte werd voorbereid (in de keukens van de buren), want we wilden hen uiteraard méér dan verrassen. Elke groep had zo zijn taak. Zo stonden de sloebers in voor het dessertbuffet, de rakkers voor de bediening, de jong-knapen voor de tafelversiering en inkleding, de knapen voor het voorgerecht, de jong-hernieuwers voor het aperitief en last but not least de hernieuwers voor het hoofdgerecht. Naar het schijnt smaakte het eten verrukkelijk. Na het uitgebreide diner volgde nog een hilarische sketch die de leiding had voorbereid en werden er natuurlijk ook cadeautjes uitgedeeld. Jeanne en Lei waren hier duidelijk blij mee en zorgden voor het eerste jankmoment op dit kamp. Zelfs onze stoerste binken, jong en oud, konden hun traantjes niet bedwingen..

Donderdag 19 juli

De voorlaatste dag speelden we met de hele bende ‘Dag van Jan en Alleman’! Een dag waarop we met iedereen, van sloeber tot leiding, samen plezier maken en elkaar weer ietsje beter leren kennen. De hele KSJ-groep werd over vier groepen verdeeld. Elke groep strijdde duidelijk voor de overwinning. Zo moesten de groepen de hoogste menselijke piramide bouwen, het grote estafettespel doorlopen, tonen wie de sterkste was in het touwtrekken en het meest originele toneeltje opvoeren. Na een vermoeiende middag vol spanning, strijd en vooral veel enthousiasme kwamen ‘de Quickstepbillies’ als winnaars uit de bus. En blij dat ze waren! De Zwaffelse Opelvrienden eindigden nipt tweede. Het ging weer allemaal veel te rap voorbij en voor we het wisten was onze laatste avond op kamp al aangebroken (‘oooh’). We begonnen de avond met een korte bezinning en er werden weer prachtige dansjes en sketches opgevoerd door de leden op onze jaarlijkse playbackshow. Daarna volgde iets dat we nog niet hadden meegemaakt op kamp: een huwelijk. De leden hadden de dag voordien namelijk Pierre verkozen als meest geschikte vrijgezel voor Tine. Daarop had Pierre tijdens het avondeten Tine ten huwelijk gevraagd en ze zei nog ja ook! Burgemeester Jean-Luc leidde de plechtigheid in en nadien konden we nog een dansje placeren op de dansvloer! Onder het moto ‘vermenigvuldigen’ stond ieder al snel op de dansvloer. Als afsluiter van het feest staken we ons grandioos (merci Jong-Hernieuwers) kampvuur aan en werd er nog gezellig samen gezongen. Onze kleinsten mochten deze avond ook net iets langer opblijven als anders en of ze dat erg vonden..

Vrijdag 20 juli

De volgende dag was het jammer genoeg weeral tijd om terug richting Roy te vertrekken. Er werden menige traantjes weggepinkt en maalplaks bovengehaald. Het duurde dan ook een hele tijd vooraleer iedereen op de bus zat. Het leek namelijk wel alsof ze niet meer naar Roy terug wilden keren J. Nadat iedereen uitgeweend was en emailadressen en gsm nummers uitgewisseld waren wuifde de leiding, die nog een dagje langer bleef om op te ruimen en af te sluiten, de leden op de bus op hun eigen wijze uit (wat die eigen wijze precies is vragen jullie best maar eens na bij jullie zoon of dochter). Gelukkig dat daar geen ongelukken van gekomen zijn. De leiding genoot na het afscheid nog even van de rust die over de kampplaats heerste, zo gek, geen kinderen meer, geen lawaai meer, t kamp is echt gedaan... Samengevat... Kamp 2007 was méér dan geslaagd en weer een kamp om nooit meer te vergeten… We hopen jullie allemaal volgend jaar terug te zien op onze activiteiten en op kamp 2008 in Avelgem! EINDE!
 

KSJ ROY Kamp te Amel - 1000 Zonnen en Garnalen filmpje (19 juli 2007 - Eén) :

© KSJROY.ORG | 1997-2007